Ta'lim tizimlari o'quvchilarning xilma-xilligi tufayli qobiliyat, motivatsiya, o'rganish uslublari va ijtimoiy-madaniy kelib chiqishi borasida tobora ko'proq qiyinchiliklarga duch kelmoqda. Farqlash bu o'zgarishni hal qilishning asosiy ta'lim usuli bo'lib kelgan. Ushbu maqolada tashqi va ichki farqlash ta'lim falsafasi va amaliyotida ikkita o'zaro bog'liq metodologiya sifatida tahlil qilinadi. Tarixiy va zamonaviy adabiyotlardan foydalangan holda, maqolada strukturaviy farqlash va sinf darajasidagi o'qitish moslashuvining ishlashi, ularning qarama-qarshi afzalliklari va kamchiliklari hamda ta'lim tengligi uchun oqibatlari o'rganiladi. Ikkala turdagi farqlashning muvozanatli integratsiyasi o'quvchilar xilma-xilligiga eng samarali va inklyuziv yondashuvni ta'minlaydi, deb ta'kidlanadi.