Mazkur maqolada til tizimida shaxs omilining o‘rni va ahamiyati zamonaviy tilshunoslik paradigmalari doirasida tadqiq etiladi. Tadqiqotda tilning murakkab ijtimoiy, kognitiv va madaniy hodisa sifatidagi mohiyati antropotsentrik yondashuv asosida yoritiladi. Til tizimining shaxs bilan uzviy bog‘liqligi lingvistik semantika, kognitiv tilshunoslik, psixolingvistika, pragmalingvistika va lingvokulturologiya nuqtayi nazaridan tahlil qilinadi. Maqolada til paradigmalari evolyutsiyasi, xususan, qiyosiy-tarixiy, sistem-struktur va antropotsentrik paradigmalarning o‘zaro munosabati ochib beriladi. N. Xomskiy, V. fon Gumboldt, Y. S. Stepanov, N. Mahmudov kabi olimlarning nazariy qarashlari asosida tilning shaxs ongida shakllanishi, nutq faoliyatida namoyon bo‘lishi va madaniy kodlarni aks ettirish xususiyatlari asoslanadi. Tadqiqot natijalari til tizimini inson omilidan ajratgan holda o‘rganish cheklanganligini, antropotsentrik yondashuv esa tilning mohiyatini yanada chuqurroq ochib berishini ko‘rsatadi. Maqola zamonaviy lingvistik tadqiqotlar uchun nazariy-metodologik ahamiyat kasb etadi