Ushbu maqola ingliz adabiy munozarasida sevgi kontseptualizatsiyasini Kontseptual Metafora Nazariyasi doirasida o'rganadi. Unda sevgi, mavhum hissiy soha sifatida, adabiyotda uning tasvirini shakllantiruvchi gavdalangan manba sohalari orqali tizimli ravishda tuzilganligi ta'kidlanadi. Uilyam Shekspir va Jeyn Ostinning asarlariga tayanib, tadqiqotda SEVGI - OLOV, SEVGI - URUSH va SEVGI - SAFAR kabi metaforik modellar qanday qilib hikoya ma'nosini tashkil qilishi va turli adabiy dunyoqarashlarni yaratishi o'rganiladi. Tahlil shuni ko'rsatadiki,Shekspir sevgini shiddatli va mojarolarga asoslangan, ehtiros, beqarorlik vahissiy xavfni oldinga qo'yadigan sifatida kontseptuallashtiradi,Ostin esa sevgini rivojlanish va axloqiyo'zgarishning bosqichma-bosqich jarayoni sifatida taqdim etadi. Bu farqlar kontseptual metaforalarning dekorativ lingvistik vositalar emas, balki kognitiv ramkalar sifatida qanday ishlashini ko'rsatadi. Topilmalar shuni ko'rsatadiki, metafora romantik tajribaning adabiy tasvirlarini shakllantirishda asosiy rol o'ynaydi va ingliz adabiy an'analarida hissiyotni tushunishning kengroq madaniy naqshlarini aks ettiradi.