Mazkur maqolada badiiy matnlarda vaqt metaforasining poetik va stilistik funksiyalari tahlil qilinadi. Vaqt metaforasi badiiy asarda muallif g‘oyasini ifodalash, obrazlar ruhiy holatini ochish hamda asarning estetik ta’sirchanligini kuchaytiruvchi muhim badiiy vosita sifatida namoyon bo‘ladi. Tadqiqotda vaqt metaforasining semantik qatlamlari, stilistik vazifalari va poetik obraz yaratishdagi o‘rni ilmiy-metodik yondashuvlar asosida o‘rganiladi. Shuningdek, Sharq va G‘arb adabiy an’analarida vaqt metaforasining talqini qiyosiy tahlil qilinib, ularning o‘ziga xos stilistik xususiyatlari aniqlanadi. Tadqiqot natijalari badiiy matnni stilistik va poetik jihatdan tahlil qilishda muhim ilmiy ahamiyatga ega.