Mazkur maqolada diniy diskursning muloqot shakllari tizimidagi o‘rni hamda uning o‘ziga xos lingvistik va kommunikativ xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqotda diniy diskursning ijtimoiy-madaniy hodisa sifatidagi mohiyati, uning kommunikativ jarayondagi funksiyalari hamda boshqa diskurs turlari bilan o‘zaro aloqasi nazariy jihatdan yoritiladi. Shuningdek, diniy diskursda ishtirok etuvchi kommunikativ subyektlar, nutqiy strategiyalar, janr tizimi hamda diniy nutqning ta’sirchanlik, muqaddaslik va institutsionallik kabi asosiy xususiyatlari ilmiy tahlil qilinadi. Tadqiqot natijalari diniy diskursning muloqot jarayonidagi o‘rnini aniqlash hamda uning lingvistik va funksional xususiyatlarini chuqurroq yoritishga xizmat qiladi.