Ushbu maqolada davlat siyosati, ta'lim muassasalari va xususiy sektor tashabbuslarining bandlikni oshirishdagi ko'p qirrali roli, xususan, O'zbekiston misolida ko'rib chiqiladi. Milliy statistika va xalqaro ilg'or tajribalarga tayanib, tadqiqot 2020-yildan 2023-yilgacha bo'lgan davrda bandlik tendentsiyalarini o'rganadi va kasb-hunar ta'limi, tadbirkorlikni rivojlantirish va raqamli iqtisodiyotni rivojlantirish kabi ish o'rinlarini yaratishning asosiy omillarini aniqlaydi. Adabiyotlar sharhida texnologik innovatsiyalar, gender inklyuzivligi va ko'nikmalarni muvofiqlashtirish zamonaviy mehnat bozori strategiyalarining markaziga aylangani ta'kidlangan. Muhokama bo'limida O'zbekiston mehnat bozori duch kelayotgan tarkibiy muammolar, jumladan, norasmiy bandlik, yoshlar ishsizligi va ta'lim va sanoat ehtiyojlari o'rtasidagi nomuvofiqlik tanqidiy tahlil qilingan. Ushbu topilmalarga asoslanib, maqolada shahar va qishloq sharoitida bandlikning sifati, inklyuzivligi va barqarorligini oshirishga qaratilgan bir qator siyosat tavsiyalari taklif qilingan. Tadqiqot o'tish davridagi iqtisodiyotda uzoq muddatli bandlik o'sishini ta'minlash uchun yaxlit, tarmoqlararo muvofiqlashtirish zarurligiga urg'u berilgan. Kalit so'zlar: bandlikning o'sishi, kasb-hunar ta'limi, mehnat bozori, ko'nikmalarning nomuvofiqligi, norasmiy sektor, yoshlar ishsizligi, gender inklyuzivligi, siyosat islohoti, raqamli iqtisodiyot, barqaror rivojlanish.